Vitis vinífera L.
To roślina zdrewniała i pnąca, która może osiągnąć nawet 20 m wysokości, choć w uprawie zwykle nie przekracza 2 m. Występuje w suchym i wilgotnym klimacie, uprawiana na równinach i zboczach Morza Śródziemnego i Europy Środkowej oraz na kontynencie amerykańskim.
Używana część
Wykorzystywane są zarówno liście, jak i nasiona oraz pozyskiwany z nich olej.
Składniki aktywne
Liście zawierają:
- Flawonoidy: glikozydy kwercetynowe.
- Antocyjanozydy: glikozydy cyjanidolowe, malwidol i peonidol.
- Inne pochodne polifenolowe: kwas monokafeilowinowy, kwasy fenylopropanowe, glikozydy flawonolowe, taniny hydrolizowalne i proantocyjanidole.
Nasiona zawierają:
- Nienasycone kwasy tłuszczowe.
- Tokoferole.
- Polifenole: resweratrol.
Działanie
Liść winorośli był tradycyjnie używany jako środek przeciwżylakowy, tętniczo-ochronny i ściągający. Olej z nasion ma działanie obniżające poziom lipidów, ekstrakt z tej rośliny działa przeciwzapalnie i zarazem chroni naczynia krwionośne.
Wskazania
Europejskie Naukowe Stowarzyszenie Fitoterapii (ESCOP) zatwierdziło doustne stosowanie suchego ekstraktu z liści winorośli w objawowym leczeniu łagodnej i umiarkowanej niewydolności żylnej.
Zatwierdzono również stosowanie suchego ekstraktu z liści winorośli w celu łagodzenia bólu, ciężkości nóg i hemoroidów związanych z niewydolnością żylną. Dopuszcza również jego miejscowe stosowanie w objawowym leczeniu żylaków i naczynek.
Europejska Agencja Leków (EMA) zatwierdziła tradycyjne stosowanie winorośli do objawów związanych z łagodnymi zaburzeniami żylnymi (dolegliwości i ciężkość nóg), hemoroidami (pieczenie) i naczynek skóry.
Zatwierdziła również doustne stosowanie suchego ekstraktu z liści winorośli w leczeniu żylaków, uczucia ciężkości, bólu, zmęczenia, swędzenia, napięcia, skurczów łydek, obrzęków nóg związanych z przewlekłą niewydolnością żylną.
